27-01-16

Gedicht

Over het voor of tegen ga ik het niet hebben, we zijn allemaal als mensen geboren, maar dit gedicht zegt al meer dan honderden krantenkoppen en artikels.

 

Wij zijn in dit kleine land geboren ...
Maar, stilaan gaat dit land verloren
Stilaan verliezen wij onze cultuur
Wij worden verdrongen op den duur

Wie naar hier komt, begint te eisen
Aan de school staan vrouwen te krijsen
Die met hun doekje hebben de luidste krijs
Zij beschuldigen de juf zonder enig bewijs

Als men iets weigert, is men een racist
Als men anders denkt, heeft men zich vergist
Natuurlijk zijn de meesten toch brave mensen
Ze moeten wel beseffen wat wij van hen wensen

Wij hebben voor hun kinderen klassen
Daar leren zij hoe zich aan te passen
En weigeren hun ouders dat heel stug
Wel, dan kunnen zij altijd nog terug

Wij horen toch wel bij de besten
Zij komen allen naar het Westen
De Oostbloklanden die hen weigeren
Doen ons toch een beetje steigeren

Wij zijn toch de ongelovige honden
Wij, die vrouwen ook mensen vonden
Bij Arabieren is een vrouw een machine
Die alleen de stoere man moet dienen

En nu komen ze allemaal naar hier
De deur staat wijd open, niet op een kier
Maar, niemand weet wat wij zullen doen
Als ze niet per duizend komen, maar per miljoen

Natuurlijk moeten wij die mensen helpen
Maar, de toevloed moeten wij ginder gaan stelpen
Hoe, daarover raakt het Europa niet akkoord
Tot wij, ongelovigen, worden vermoord

zinloos_R453.jpg

Gepost door Luc de pompier | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Luc, dit vat het hele probleem samen en daarvoor ben je nog altijd geen racist! Ik ben benieuwd of deze reactie gepost zal worden!!

Gepost door: magda | 27-01-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.