Die morgen moest verpleger Jean Sabbe (50) uit Wevelgem om 6.45 uur aan zijn dagtaak als verpleger in het Heilig-Hartziekenhuis in Ieper beginnen. "Ik had de vroegdienst en ben even na 6.30 uur aan de Poperingseweg in Vlamertinge op weg naar mijn werk aan die spoorovergang gepasseerd", vertelt Jean Sabbe.

"Eigenlijk heb ik die vrouw pas op het laatste moment opgemerkt. Ondanks het feit dat ze een fluorescerende jas droeg, was ze van op de weg moeilijk zichtbaar. Ik weet nog dat ze mij toen vertelde dat er al heel wat auto's voorbijgereden waren en dat geen enkel chauffeur gestopt was. Dat was begrijpelijk, want ze lag aan de kant van de weg bij de treinsporen en die weg is daar vrij breed. Gelukkig voor haar heb ik haar opgemerkt. Die vrouw is aan veel erger ontsnapt. Vijf minuten nadat ik haar vond, passeerde er een trein. Ik stond toen nog bij haar tussen de slagbomen te wachten, tot de ambulance haar kwam halen."

Plicht gedaan

Jean wil zeker niet als held bestempeld worden. "Het was een normale reactie om te stoppen. Ik heb dus weinig meer dan mijn plicht gedaan. Het is wel zo dat die vrouw enorm veel geluk gehad heeft. Je kon haar heel moeilijk zien. Ze was niet in shock, maar raakte op eigen kracht moeilijk weg van de treinsporen. Als ze haar schouder heeft gebroken, was het voor haar moeilijk geweest om zich op eigen kracht in veiligheid te brengen. Het is niet omdat je iemand in die omstandigheden helpt, dat je een held bent. Had iemand anders haar opgemerkt, dan had die wellicht hetzelfde gedaan. Ik was enkel op het juiste moment op de juiste plaats", vervolgt Jean die intussen weer gewoon aan het werk is.

"Ik zal haar eens bellen om haar precies te vertellen wat er gebeurd is. Ik denk dat ze dit voorval dan beter zal kunnen plaatsen", besluit Jean.

(DVDB)