LUC-DE-POMPIER

Een artikel uit het belang van Limburg 22 februari...

22/02 Met nieuwjaar was ze nog kerngezond, maar begin januari kreeg ze plots stekende pijnen in haar hand. Vijf weken geleden kreeg Karine - Snoes - Degens (43) het verdict te horen. Kanker, ongeneeslijk. Zaterdag. brachten vrienden en collega’s van het brandweerkorps een indrukwekkend eresaluut aan de vlam van Bilzen.

Zij is er vijftien jaar lid van geweest. Ze begon eraan omdat ze, onstuimig als ze altijd is geweest, van buitengewone dingen houdt. Zo heeft ze ook geregeld de krant gehaald. Als bestuurster van een Harley, met een gebroken been op een gipsvlucht en op vakantie gaan als jaagster in het VTM-programma Blind Date.

Toen ze indertijd bij het Bilsense korps begon, waren er twee andere vrouwen. Nu is ze nog de enige. En zaterdag gaven haar mannen er een afscheidsfeestje. “Het wordt anders”, slikten ze. “Met Snoes erbij, was het plezant. Dat zie je vandaag ook hé. Toen we vroegen wie wilde meewerken aan dit afscheid, hebben we moeten zeggen: niet allemaal hé. Iedereen wilde helpen.”

Erehaag

Snoes was die ochtend door haar buddy Bieke uit het ziekenhuis gehaald. “Met de smoes dat ik haar vandaag nog eens een keer voor mezelf wilde”, knipoogt Bieke. Daarna waren ze stiekem naar oefenterrein van de brandweer gereden. Waar Snoes werd opgewacht door een erehaag van de 60 pompiers van Bilzen. Het werd het begin van een emotionele dag, waarin de brandweer haar van de ene naar de andere verrassing bracht. “Gelukkig heeft Snoes me gezegd dat ze me vergeeft dat ik zoveel gelogen heb.”

Brand

Een tocht met een tank, een moeilijke brandoefening, een parade van de Bilzense brandweerwagens en als apotheose een grote uitslaande brand, voor haar alleen, op het containerpark.

Het was Snoes laatste wens. Want toen ze hoorde dat ze niet meer kon genezen, was dat wat Snoes had gezegd. “Goh, en ik zou nog zo graag eens een fikse brand blussen.” Amper vijf weken geleden hebben de artsen het onomkeerbare vastgesteld. Een zeer agressieve kanker heeft haar longen en haar hersenen aangetast.

“Ze hebben me chemo en bestralingen voorgesteld, omdat ik dan langer zou kunnen leven. Een half jaar misschien wel. Maar daar heb ik voor bedankt. Ik wil niet in de lengte leven, maar nog even in de breedte. Dus ben ik vorige week met Bieke naar Tenerife geweest.

Gunter WILLEKENS