29-11-06

DE LEZING.....

10


























Pa of misschien beter gezegd chef zoals ik je altijd noemde hier beneden in de kazerne…
het zelf voorlezen van het afscheid zou voor mij te zwaar zijn, je weet wel een grote mond met een klein hartje

Je was een man die mij de knepen van het vak leerde,
lang hebben we zij aan zij gestaan voor kleine en grote vuren,
voor windstoten tot orkanen,
voor waterproblemen tot heuse overstromingen,
samen hebben we nog onderwater gedoken om slachtoffers te redden,
mensen in nood vervoerd met de ambulance,
lijden en leed getrotseerd tijdens onze interventies,
borst aan borst gestaan tijdens één van onze vele discussies over de brandweer,
want daar ging het vooral om…..en dat was ook je leven…
het grote vuur

Je had voor -en tegenstanders,
maar die tegenstanders hadden ook respect voor wat je deed.

Het was niet altijd gemakkelijk een vader te hebben als bevelvoerder,
maar je had een hart van koekebrood,
je was een goede, toffe en moderne vader,
die mij in mijn revolterende jeugdjaren me op het goede pad heeft gezet,
als was dat niet zo gemakkelijk,
maar dat is misschien één van die trekjes die ik meekreeg van jou…

Eén van de hoogte punten in jou brandweerleven was mijn aanstelling
tot beroepsbrandweerman en kort er achter tot adjudant iets waar je zo trots op was.

Ik hoop dat ik je niet heb teleur gesteld

Daarom een laatste gedicht

Wij hebben samen voor hete en grote vuren gestaan
En er altijd samen tegenaan gegaan
Je nam het leven zoals het kwam
En je hobby daar genoot je van

Tegen onrechtvaardigheid kon je niet
Dan zei je, verdikke toch, dat kan toch niet

Wat wij als ploeg heel erg vonden
Was dat wij jou nu niet helpen konden
Je moest nu gaan en dat doet zeer
In gedachten ga je mee , keer op keer

Een nieuwe alarm, uitrukken dan
Maar iedere keer missen we die ene man
Dat ben jij met je witte helm en zijn rode rand
Wij hopen dat je bij ons blijft, al is het nu vanaf de kant

Want jij had de leiding en jij was de man
Die zorgde dat alles tot een goed einde kwam
Jouw afwezigheid zijn wij al meteen gaan merken
Bedankt dat ik onder jou mocht werken




11

Gepost door Luc de pompier in Algemeen | Email dit |  Facebook |

Post een commentaar