LUC-DE-POMPIER

Na een redelijke goeie vlucht en de horloge eventjes terug 6 uur gaan aanpassen aan Europese tijd zijn we terug op Belgische bodem geland.De reis werd kort afgesloten in de cafetaria van de luchthaven waar we met zijn allen een koffie en sommigen die het waagden om een echte stella te drinken.Het wordt soms wel eens gezegd 'Mijn thuis is waar mijn stella staat'. Alé het was een toffe groep, ieder heeft op zijn manier de reis beleefd, avonturen bij de amerikaanse collega's, reisbelevenissen bij de tweede week. Gasten bedankt voor twee weken te kunnen reizen met jullie, aan de reisleiders met of zonder lange IJ, bedankt en vooral Paul die ons op juiste amerikaanse banen bracht, regelmatig ons trakteerde met het overgebleven geld op een buffet of drink, hoe dat ie het doet is nog altijd een raadsel, maar dat zal één van de eigenschappen zijn van een (korps) of fireobserversecretaris. Bedankt. We kunnen nu effekens onze Jetlag gaan verwerken en de familie en vrienden een bezoek brengen. De foto verbonden aan dit bericht noemt men in het Indiaans "De Kokopelli" of de indiaanse fluitspeler. Voor diegene die de legende of zijn taak willen leren kennen moeten maar eens op het internet gaan surfen, dan weet je wel meer..............

Na een goeie doch korte nachtrust, kwam de zware taak om onze koffers te gaan inpakken. Gelukkig heb ik tijdens de reis mij nog een extrazak aangekocht want het was efkens nodig om alles deftig in de reiskoffers te krijgen.Gepakt en gezakt brachten we nog een bezoekje aan Boggy Creek waar we een tochtje gingen maken met een airboat, zeg maar een boot met zo'n grote ventilator erop die ons doet zweven over het moeras van Boggy Creek een van de vele waterverbindingen naar het gekende nationaal park van de Everglades op zoek naar aligators. En ja, we zagen enkele grote knuffels liggen. Het water stond wat hoog deze tijd van het jaar, zodanig dat deze beestjes zich goed konden verschuilen tegen de Belgische Krokodiledundee"s. De natuur was overweldigend prachtig met enkele mooie watervogels, schildpadden, roofvogels en duizenden waterlelies.Dat hadden we dan ook weeral gehad vooraleer we eigenlijk de lucht ingingen met een binnenlandse vlucht richting Washington DC. De vluchten waren prima aan elkaar gelinkt en zonder veel problemen werden we ingechekt voor de internationale vlucht naar België.

Morgenstond heeft goud in de mond, dit was het moto van de zondagmorgen, waar iedereen efkes zijn horloge had vergeten aan te passen, aan wintertijd.Om 07.30 was iedereen aan het onbijt, eigenlijk goed want dan konden we bij het begin van de opening bij Disney epcot staan.Om 09.00u konden we aan onze exploratietocht gaan beginnen door het moderne disneyworld van Epcot of de wereld van imagination. I k moet zeggen niet echt mijn ding omdat ik nogal hou van het gewone disney, maar je moet het eens gezien hebben, reizen in de toekomst. Doch het tweede gedeelte was een kennismaking met de huidige wereld met kraampjes en standjes, het as trouwens ook wine en food festival in Epcot.Je moet nu niet gaan denken dat deze dingetjes rijkelijk werden uitgedeeld natuurlijk. Zo sprongen we van het ene land in het andere, gingen vliegen over amerika, belanden we bij de vikings, stonden aan de voet van de Eifeltoren en vulden we onze maag bij de chinezen. Alles werd dan nog afgesloten met een spectaculair vuurwerk zoals ik er geen één als deze al had gezien. Het geld werd letterlijk en fiuurlijk de lucht ingeschoten op zijn amerikaans. Bij thuiskomst aan ons hotel brachten sommigen nog een bezoek aan de plaatselijke Karaokebar voor een Budje.

Deze dag bracht ons naar het pretpark "the universal studios".We belanden daar met zijn allen in een aardbeving, zagen een twister, gingen wat dansen op de muzikale noten van de Bluesbrothers. Namen deel aan de helse tocht van the revenge of the mummy.Kort naar back to the future en namen deel aan het gevecht met de Terminator 2, tot slot fietsten we wat mee met ET om zo de uitgang te bereiken. HEt was mooi die studio's en redelijk rustig van het publiek. Alle attracties konden we zonder te lang wachten meemaken.

Tijdens onze rit naar Orlando ligt ongeveer op 45 minuten rijden ervan het gekende "Kennedy Space Center van de NASA.Het kon uiteraard ook niet anders dan daar een bezoek te brengen.EEn bezoek aan Space center zelfs waar we alle Nasa helden konden ontmoeten, we kregen een ferme brok space geschiedenis te verwerken.We reden dan via een spacebus naar de lanceringbasisen van de verschillende raketten tot de Space Shuttle die allen gelegen zijn in een groot natuurgebied met moerassen, laagstammige bossen gelegen langs de Atlantische oceaan.Diegene die hun ogen wat opendeden kon op een bepaald ogenblik tussen de vele roofvogels, Amerikaans trots zien vliegen, de zeearend met witte kop. waarvan in dit gebied nog veel broedende koppels te zien zijn. Alles indrukwekkend en zeker als we zelf een tocht meemaakten op de maan.Terug met beide voeten op de grond reden we naar Orlando, de stad met al zijn attracties, waarvan wij er enkele gaan bezoeken.

En zo gaat onze rit verder met een bezoek aan Daytona beach en rijpartij met de auto op het strand, spijtig niet met de motor, sommigen waagden zich in het water anderen hielden nauwlettend de arend in de gaten die bij een flinke duik wat vis bovenhaalde. een bezoek aan de speedway race circuit was tevens de moeite waard.255.000 mensen kunnen er binnen, we voelden ons kort een echte racer. Het is mooi weer, trouwens we zitten eigenlijk in de sunshine state. In de avond gingen we met zijn allen naar een buffet met de specialiteit van biefstukken, ik weet nu al heel zeker waarom al die Amerikanen zo dik worden zulle, niet van het bier, maar wel van te eten en de softdrinks.In ieder geval het heeft gesmaakt de biefstukken waren zelfs lekkerder dan in België. Tot morgen dan als het lukt.

Vandaag vroeg uit de veren om een onbijt te gaan nemen bij Sweety en John. Daarna gaat de trip verder naar Ocala om de Florida state fire college te gaan bezoeken. Op het programma de E-one fabriek waar ze brandweerwagens maken. Last but not least een farwell diner met de fireobservers en Jacksonville fire departement, ja we zijn eventjes online. Een prachtig trainingcenter gezien, waar de wobra toch eventjes kan van gaan opkijken, stof en fotos genoeg om thuis te vertellen. Je moet maar eens kijken op de web van paul zulle!! De rit ging dan verder naar de E-one waar ze brandweerwagens maken van het begin tot het einde. De persoon die ons begeleid is zelf als tweejarig kind gered geweest uit een brand door de brandweer? hij is wel 85 procent verbrand, kon niet meer lopen, hij heeft alles opnieuw geleerd en staat nu voor ons, voor de brandweer heeft hij het meeste respect en wij nog méér voor hem, zijn wilskrachtis niet te doen!!! De E-one is een indrukwekkende fabriek waar ze de wagens maken voor de gehele wereld. Daarna ging de tocht verder naar een Mongoolse BBQ, echt lekker!!!!! Met de genodigden zoals de chief hemzelf, de verantwoordelijke van het museum, John , etc...Daarna gingen sommigen nog iets gaan nuttigen. En zeggen dat het gesmaakt heeft zulle!!!!

Goeiemorgen, de stage in Jacksonville zit erop, station one was nu niet de drukste, maar iedere nacht waren we toch ergens in de weer, ook deze nacht een brand waar we met de saefty off naar toe gingen, een brand waar we deze nacht met de ladder naar toe gingen (woningbrand) redelijk uitgebrand en tijdens dat ik onder de douche stond een rookontwikkeling in een appartemt. Anders niet te druk of worden we het al wat gewoon of zijn we verwend. Terug back to reality. Het tweede luik van onze reis gaat open we gaan wat rondtoeren in de staat Florida. Hopelijk heeft dit deel van de blog jullie allemaal wat geboeid, het is moeilijk om alles neer te pennen, maar zoals in alle andere beroeps- en vrijwilligers kazernes wordt hier en daar ook eens een ferme stoot uitgestoken...... groetjes van Fred, Carl en Luc, alais Flinstone, charly farstripes of snakeman en captain David. oei verkeerde foto....

Voor de gelegenheid van onze laatste avond hadden Carl, Fred en ik voor een verrassing gezorgd. We brachten wat taarten en ijscream mee uit dank voor hun gastvrijheid. Intussentijd kregen we nog een paar oproepen te verwerken, tevens was het hier en daar ook aan het branden, dit voor onze andere collega's in de verschillende stations zoals we hoorden over de radio. Zo gemiddeld 10 branden per dag krijgt de centrale van Jacksonville binnen. Wat commentaar van de C schift over het bezoek van de fireobservers in station 1.........

Tijdens ons bezoek aan de Marineboten van de firedepartement kwam ook de plaatselijke televisie eens een kijkje nemen. Paul, Eric en Maarten werden geintervieuwd waarom we eigelijk zo een stage doen en wat de indrukken zijn over fire departement of Jacksonville