LUC-DE-POMPIER

Na een redelijke goeie vlucht en de horloge eventjes terug 6 uur gaan aanpassen aan Europese tijd zijn we terug op Belgische bodem geland.De reis werd kort afgesloten in de cafetaria van de luchthaven waar we met zijn allen een koffie en sommigen die het waagden om een echte stella te drinken.Het wordt soms wel eens gezegd 'Mijn thuis is waar mijn stella staat'. Alé het was een toffe groep, ieder heeft op zijn manier de reis beleefd, avonturen bij de amerikaanse collega's, reisbelevenissen bij de tweede week. Gasten bedankt voor twee weken te kunnen reizen met jullie, aan de reisleiders met of zonder lange IJ, bedankt en vooral Paul die ons op juiste amerikaanse banen bracht, regelmatig ons trakteerde met het overgebleven geld op een buffet of drink, hoe dat ie het doet is nog altijd een raadsel, maar dat zal één van de eigenschappen zijn van een (korps) of fireobserversecretaris. Bedankt. We kunnen nu effekens onze Jetlag gaan verwerken en de familie en vrienden een bezoek brengen. De foto verbonden aan dit bericht noemt men in het Indiaans "De Kokopelli" of de indiaanse fluitspeler. Voor diegene die de legende of zijn taak willen leren kennen moeten maar eens op het internet gaan surfen, dan weet je wel meer..............